น้ำตาลใกล้ณต

ปณตอยากหลีกหนีจากโลกที่น่าเบื่อ แต่ดันต้องไปร่วมบ้านกับเด็กสาวที่หวังรวยทางลัดแบบน้ำตาล  

ปณตจะจัดการเรื่องพวกนั้นอย่างไร เพราะจากคนแปลกหน้า มันเริ่มกลายเป็นความรู้สึกต้องห้ามเข้าไปทุกที 

จากเนื้อหาบางช่วง 

“คุณก็ถอยไปกิ่งนั้นก่อนสิคะ” สิรินันท์บุ้ยปากบอกเขา ปณตส่งเสียงไม่พอใจ แต่ก็ยอมทำตามอย่างหัวเสีย 

        ร่างเล็กกว่าค่อย ๆ ถอยหลังลงมา เอี้ยวมองซ้าย มองขวาหากิ่งให้เหยียบ ในจังหวะที่ถอยลงมาจนเกือบถึงคนมารับแล้วนั้น กิ่งที่เหยียบลงไปก็ผุจนทำให้เสียหลัก 

        เสียงร้องดังขึ้นพร้อมกับร่างที่รูดลงมา ปณตเข้าชาร์ตไว้ทัน

        เขากดร่างเล็กกว่าไว้กับลำต้น เท่ากับว่าลำตัวตลอดแนวด้านหน้าแนบไปกับด้านหลังของสิรินันท์ และตอนนั้นเองที่หญิงสาวรับรู้ได้ถึงความรู้สึกแปลก ๆ ที่แล่นพล่านไปมา จึงดิ้นบอกเสียงอ้อมแอ้ม 

        “เอ่อ มีท่อนเหล็ก หรือท่อนอะไรแข็ง ๆ ทิ่มหลังหนูอยู่หรือเปล่าคะ คุณเอาออกไปก่อนได้ไหม”

        ปณตอ้าปากจะดุซ้ำ เพราะถ้าเป็นช่วงเวลาอื่น กับผู้หญิงที่เขาพึงพอใจ คงรู้สึกดีที่อีกฝ่ายรู้สึกว่ามันแข็งขึง แต่มันดึงออกไปจากตัวไม่ได้ และตอนนี้เขาก็เริ่มหัวร้อนมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว ร้อนจัดจนอยากจัดการคนในอ้อมกอดให้เลิกซน แล้วอยู่เฉย ๆ ไม่ก่อเรื่องวุ่นวายแบบนี้อีก  

        “ไม่มีท่อนเหล็กหรือท่อนอะไรทั้งนั้น”

        สิรินันท์นิ่งไป แล้วหน้าแดงขึ้นเมื่อรู้แล้วว่าท่อนแข็ง ๆ ที่ทิ่มหลังของเธออยู่คืออะไร ก่อนเม้มปากแน่น กลั้นใจไว้แล้วปล่อยให้เขาดึงลงมาจากต้นไม้อย่างทุลักทุเล