รติถอยหลังไปอีก เธอเม้มปากแน่น ไอร้อนผ่าวอย่างชายวัยหนุ่มที่มีพลังเหลือล้น กำลังทำให้เธอประหม่า
“คุณน่าจะเมา เราคงจะคุยกันไม่รู้เรื่องแล้ว”
“รู้เรื่องสิ ทำไมจะไม่รู้เรื่องล่ะ คิดว่าฉันเป็นคนเข้าใจอะไรยากงั้นเหรอ ตอนที่เธอบอกว่าให้เราเลิกกัน เธอพูดมาคำเดียว ฉันก็เข้าใจนะ”
“จะรื้อฟื้นเรื่องความหลังทำไม”
“ทำไมล่ะ เธอรู้สึกผิด...หรือว่าเสียดาย ก็ถ้าเธอยังอยู่กับฉัน เธอคงได้เป็นแฟนดาราดัง มีเงินใช้ไม่ขาดมือ ไม่ต้องทำงานงกๆ แบบนี้ ดีไม่ดีชื่อเสียงและเงินของฉัน อาจทำให้ความฝันของเธอเป็นจริง ได้มีห้องเสื้อเป็นของตัวเอง ฉันเป็นสปอนเซอร์ให้เธอออกคอลเล็กชันเสื้อผ้าทุกซีซั่นเลยก็ได้ นักข่าวคงพร้อมใจมาดูแฟชั่นโชว์ของเธอ”
“เลิกพล่ามซะที!”
“มันน่าเสียดายใช่ไหมล่ะ โดยเฉพาะตอนที่อยู่บนเตียง ฉันรู้ว่าเธอชอบนะที่ฉันทำให้ เธอมันผู้หญิงร่านไง ชอบให้ฉันทำแรงๆ”
“นายบ้าไปแล้ว!”
เขาไม่หลีกเธอก็เดินหนี แต่เขาก็คล้องเอวเธอไว้ด้วยแขนแข็งแรง เธอกรีดร้องเท่าที่ทำได้ เธอตกใจ เธอกลัวตกเพราะเท้าไม่ติดพื้น เขาอุ้มเธอขึ้นมา พาร่างเธอไปกักกันไว้กับผนังห้อง
“ปล่อยฉัน!”
“กลัวหรือว่าตื่นเต้นล่ะ”
“เราเลิกกันแล้ว”
“แต่ก็เอากันได้!”
“ทุเรศ! นายกลายเป็นคนแบบนี้ไปได้ยังไง!”
