DAY and NIGHT
วันคืนที่เป็นของเรา
PS.T เขียน
วันคืน...ของเราสามคน
************************************
“รู้ได้ยังไงว่าตรงนี้ไม่มีกล้อง” ร่างสูงหนึ่งร้อยแปดสิบเอ็ดเซนติเมตรของดลภัทรปรากฏตัวขึ้นหลังจากที่เธอเดินมาหยุดรอยังมุมลับตา...
“นายกำลังพูดกับทายาทเจ้าของโรงแรมอยู่นะคุณดลภัทร” ทายาทเจ้าของโรงแรมที่ถูกใช้เป็นสถานที่จัดงานในวันนี้กล่าวพร้อมกับเดินไปฉุดมือให้คนที่เดินตามหลังก้าวตามมา
“ก็แค่สงสัย” วริษาที่ลากหนุ่มหล่อตาขีดเดียวเข้ามายังมุมลับตาคนเพราะมีไม้ใหญ่ปกปิดสายตาเอาไว้ยกยิ้มก่อนจะเป็นฝ่ายผลักให้ร่างสูงใหญ่ขยับเข้าชิดกำแพงของตึก
“คิดว่าฉันมาทำกับผู้ชายคนอื่น...” มือเรียวที่ไล้ไปตามหน้าอกแกร่งของคนที่ออกกำลังกายอยู่สม่ำเสมอยังคงสนุกกับการลากปลายนิ้วไปตามส่วนบนของร่างกายโดยมีเสื้อผ้าเนื้อดีขวางกั้นเอาไว้
คนที่เริ่มทนไม่ไหวจึงเป็นฝ่ายโน้มตัวเข้ามาหาและเริ่มใช้ริมฝีปากร้อนของตนเองประทับไปตามลำคอระหงและผิวเนื้อเนียนของคนที่สวมชุดเกาะอกสีอ่อนเอาไว้...
“หลายปีมานี้เธอติดนิสัยเสียบางอย่างมารู้ตัวบ้างไหมวริษา” น้ำเสียงทุ้มของคนที่ยังเลื่อนริมฝีปากไปตามเนินอกอิ่มกล่าวขึ้นในขณะที่เจ้าของร่างถูกดึงเข้าไปแนบชิดมากกว่าเดิมจนส่วนอ่อนไหวด้านล่างสัมผัสกันโดยมีเสื้อผ้ากั้นกลาง
“เคยกินแต่ของดีมาตลอด เลยไม่ชอบกินอะไรไปทั่ว...” คนที่มั่นใจว่าตนเองคือของดีกล่าวจบก็เลื่อนมือไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างเนียนนุ่มตรงหน้า
มือใหญ่ของคนที่ยังจริงจังอยู่กับเนินเนื้อหน้าอกของเธอเลื่อนขึ้นมาตามเรียวขาสวยจนกระทั่งสัมผัสกับส่วนอ่อนไหวที่ซุกซ่อนอยู่ภายใต้เดรสผ้าเนื้อดี
“เฮอะ...มั่นใจจังนะ” เสียงของคนประท้วงขาดห้วงไปเมื่อนิ้วเรียวเริ่มเคลื่อนไหวด้วยการสัมผัสแผ่วเบาส่วนภายนอก และเริ่มสอดเข้ามาปลุกเร้าภายในหลังจากที่เห็นสีหน้าอิ่มเอมของคนที่เริ่มอารมณ์เตลิดไปกับการปลุกเร้า
“หรือเธอจะเถียง?” คนที่ไม่คิดจะเถียงเพียงครางในลำคอเมื่อได้รับการปรนเปรอจากนิ้วเรียว ในขณะที่ริมฝีปากร้อนของคนกระทำเลื่อนมาประกบและสอดสิ้นเข้ามาเกี่ยวกระหวัดภายในโพรงปากร้อนเพื่อดูดกลืนเสียงครางของคนที่กำลังพึงพอใจ
เสียงนิ้วเรียวที่เคลื่อนไหวเป็นจังหวะ ถูกขัดจังหวะเมื่อใครบางคนปรากฏตัวขึ้น...
“ทำอะไรกันวะ” คนที่ยอมละริมฝีปากออกจากปากอวบอิ่มสีสวยหันไปเลิกคิ้วเมื่อเห็นว่าผู้ที่เดินมาหยุดอยู่ไม่ไกลเป็นใคร
“ไหนออกมาสั่งงาน?”
คนที่หายออกมาจากห้องจัดเลี้ยงเพียงยกบุหรี่ในมือขึ้นไปสูบในขณะที่นัยน์ตาคู่คมกวาดตามองสองร่างที่กำลังกอดก่ายกันอยู่
“เห็นทายาทเจ้าของโรงแรมบอกว่าทุ่มเงินไปเยอะกับสวน เลยออกมานั่งชมมันสักหน่อย”
คำตอบของหนุ่มหล่อที่สาวๆ ยกให้เป็น ‘หนุ่มหน้าคมแบบไทยแท้’ ทำเอาวริษานึกอยากจะต่อคำ ทว่านิ้วเรียวที่ยังคงเคลื่อนไหวเข้าออกภายในกายของเธอกลับทำให้คนสวยนึกอะไรไม่ออก
นัยน์ตาคมเข้มสีดำสนิทของคนที่ยืนสูบบุหรี่เองก็มองเห็นการกระทำเหล่านั้น...ใบหน้าคมเข้มที่ส่วนประกอบเครื่องหน้าชัดเจนจึงได้มีร่องรอยอารมณ์ให้ได้เห็น เมื่อนัยน์ตาคู่คมมันเริ่มเป็นประกายเข้มยามที่มองเห็นแล้วว่าร่างสวยตรงหน้ากำลังมีอารมณ์มากเพียงใด
ริมฝีปากหยักได้รูปที่คาบบุหรี่อยู่จึงได้ยกยิ้มร้ายออกมาเมื่อเห็นแววตาของวริษาที่กำลังสบตากับตนอยู่
“ถ้าอย่างนั้นมึงก็ชมสวนไป” คนที่ไม่หยุดมือของตนเองกล่าวออกไปในขณะที่คนสูบบุหรี่อยู่ยังคงประสานสายตากับนัยน์ตาคู่สวยของวริษา
“จะทำอะไรก็รีบทำ ต้องเข้าไปข้างในก่อนจบพิธีการ” นิธิศผู้หายออกมาจากงานเลี้ยงก่อนกล่าวขึ้นในขณะที่ดลภัทรเองก็ยังคงเคลื่อนไหวนิ้วเรียวเข้าฝากฝังภายในส่วนอุ่นร้อนของสาวสวยที่ยืนขาสั่นอยู่บนส้นสูงสี่นิ้ว
“มึงเข้าไปก่อนได้เลย” คนที่ยังยุ่งอยู่กับการปลุกเร้าให้สาวสวยกล่าวโดยไม่คิดจะหยุดมือ แต่แล้วคนที่เดินหายออกมาจากงานก่อนจะเดินกลับเข้าไป
“ถามคุณวริษาก่อนว่าแค่มึงพอ?”
**************************************
เป็นนามปากกาใหม่ที่อยากลองเขียนอะไรใหม่ๆ ดูค่ะ
ฝากติดตามด้วยนะคะ
รับรองวริษาและหนุ่มๆ ของเจ้าหล่อนเผ็ดแบบขนพริกมาทั้งสวนนนน
:)
Guest
