ย้อนเวลาหย่ารักหมอเพลิง

 ฝากนิยายหลัวธงดำปี๋  

ไม่มีนอกกาย ไม่มีนอกใจ 

"จำเอาไว้ว่าฉันจดทะเบียนกับเธอเพราะคุณยายขอร้อง เธอเป็นได้แค่แม่ของน้ำอิง 

แต่ไม่มีวันเป็นเมียที่ฉันจะเชิดหน้าชูตา อย่าหวังว่าฉันจะรักคนหน้าไหว้หลังหลอกที่ใช้เด็กมาจับผู้ชายอย่างเธอ" 

++++++++++++ 

หนังสือสัญญาหย่า 

"คิดว่าหย่าแล้วจะไปมีชีวิตใหม่ที่สวยหรูงั้นเหรอ ฝันไปเถอะ" 

"ฉันเซ็นให้แล้ว" ภูวนัยประกาศกร้าว "เอาเศษกระดาษของเธอไป แล้วไสหัวออกไปจากบ้านฉันได้เลย นิชาภา จะคอยดูว่าจะไปรอดสักกี่น้ำ จำไว้ว่าก้าวออกไปแล้ว ต่อให้คลานกลับมาขอร้อง ฉันก็จะไม่ชายตามองอีก" 

วินาทีที่แผ่นหลังบางกำลังเคลื่อนห่างออกไป หัวใจของภูวนัยกลับกระตุกวูบ ความรู้สึกประหลาดตีตื้นขึ้นจุกที่ลำคอ ภาพของหญิงสาวที่เคยคอยเอาใจและรับใช้เขากำลังจะเดินจากไปจริงๆ เธอไม่ได้เสแสร้งเรียกร้องความสนใจ แต่ต้องการทิ้งเขาไปจริง ๆ 

ทิฐิที่เคยค้ำคอพังทลายลงมาแทนที่ด้วยความหวงแหนอันดำมืดที่ถูกซ่อนเร้นอยู่เบื้องลึกของจิตใจ สัญชาตญาณดิบเถื่อนของสัตว์ป่าที่กำลังจะสูญเสียของเล่นชิ้นโปรดถูกปลุกให้ตื่นขึ้น ความโกรธเกรี้ยวระลอกใหม่ปะทุขึ้นรุนแรงกว่าเดิมเป็นร้อยเท่าพันเท่า เขาไม่ยอม เขาจะไม่มีวันปล่อยผู้หญิงคนนี้ไปไหนทั้งนั้น 

"ปิดประตู!" 

"ล็อกให้หมดทุกบาน ห้ามใครเปิดเด็ดขาด ใครปล่อยให้ผู้หญิงคนนี้ออกไปแม้แต่ก้าวเดียว ฉันจะยิงทิ้งให้หมด!" 

"ทำบ้าอะไรของคุณ เปิดประตูเดี๋ยวนี้ เราหย่ากันแล้ว คุณไม่มีสิทธิ์มากักขังฉัน" 

"หย่าแล้วไง ในเมื่อร่างกายเธอยังเป็นของฉัน"