“เราหย่ากันเถอะค่ะ”
ทั้งห้องเงียบสนิท มีเพียงเสียงช้อนของสาวใช้คนหนึ่งหล่นกระแทกพื้น
เคร้ง!
ทุกคนตัวแข็ง หัวหน้าพ่อครัวแทบปล่อยถาดอาหาร แม่บ้านถึงกับยกมือปิดปาก
ลูเซียงไม่พูดอะไร เพียงมองซองเอกสารตรงหน้าช้า ๆ ก่อนเปิดออก ด้านในคือใบหย่าที่ลงลายเซ็นของวิเวียนเรียบร้อยแล้ว เรียบร้อยเสียจนเหมือนเตรียมไว้นาน
ชายหนุ่มอ่านอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเงยหน้าขึ้น
“เหตุผล”
“เราเข้ากันไม่ได้ค่ะ” วิเวียนตอบทันที
“ต่อ”
“ฉันทำให้ท่านรำคาญ”
“ต่อ”
“ท่านก็ไม่ชอบฉัน”
“ต่อ”
หญิงสาวชะงัก โห… สัมภาษณ์งานหรือไง
เธอจึงรวบรวมเหตุผลทั้งหมดที่คิดไว้เมื่อคืน
“ฉันคิดดีแล้วค่ะ การแต่งงานที่ไม่มีความรัก ฝืนอยู่ต่อไปก็ไม่มีความสุข แยกย้ายกันไปใช้ชีวิตน่าจะดีที่สุด”
ลูเซียงนิ่งไปพักหนึ่ง ก่อนถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“เจ้ามีคนอื่นหรือ”
นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นโดยจินตนาการการของผู้เขียน และไม่อนุญาตให้ คัดลอก ดัดแปลง เลียนแบบ
Guest
